Voedselverleiding

Het zijn van die dingen waar ik slecht tegen kan, buffetten met een overweldigende keus van overheerlijk eten. De drang om van alles wat te willen proeven is zo groot, dat ik standaard te veel eet. Niet goed natuurlijk, maar wel lekker…. Wellicht komt deze vorm van voedselverleiding je bekend voor en is het een algemeen principe dat variatie doet eten. In mijn werk aan biologische plaagbestrijding is voedselvariatie ook een belangrijk thema. Verschillende studies laten zien dat een gevarieerd menu voor generalistische natuurlijke vijanden allerlei voordelen heeft. Ze ontwikkelen zich vaak sneller en er is minder sterfte en meer eileg op gemixte diëten dan wanneer ze maar één plaag op het menu hebben staan. We vonden bijvoorbeeld van roofmijten zich sneller ontwikkelden op een mix van trips en wittevlieg dan op de plagen afzonderlijk. De populatiegroei was daardoor veel sneller, wat tot een betere plaagbestrijding leidde. Wil je de details weten, check dan de publicatie waar we dit aantonen. Waarschijnlijk is de voedingswaarde van veel gemixte diëten beter dan van een dieet van maar één soort plaag.
Roos van Maanen van de Universiteit van Amsterdam vond nog een extra voordeel (zie haar publicatie). Trips blijkt zich minder agressief te verdedigen wanneer de roofmijt vlak daarvoor wittevlieg heeft gegeten dan wanneer daarvoor trips op het menu stond. Door hun menu te variëren, zijn ze dus effectiever in de bestrijding van een zichzelf verdedigende trips. Best wel cool toch?
Additioneel voedsel kan natuurlijke vijanden misschien ook verleiden om meer van een bepaalde plaag te eten. Zo vond Jan Hulshof (Biotus, Finland) lang geleden al dat Oriuswantsen meer trips eten wanneer er ook stuifmeel aanwezig is.

Orius laevigatus is een paprikabloem met trips als prooi

Orius laevigatus is een paprikabloem met trips als prooi


En recent heeft de Braziliaanse Renata Vieira Marques gevonden dat sommige roofmijten niet alleen meer eieren leggen op een mix van prooien, maar ook meer gingen eten van bepaalde prooien wanneer gemixt met ander voedsel (zie publicatie). Merkwaardig toch? Doet me denken aan mijn bufferervaring. Blijkbaar kan een mix van voedsel ook voor insecten en mijten een stimulans zijn om meer te eten.

Deze vorm van voedselverleiding zou misschien ook ingezet kunnen worden om de wat ongeschiktere (minder lekkere) plagen te bestrijden. Wolluislarven zijn bijvoorbeeld niet zo geschikt als prooi voor gaasvliegen, vanwege de waslaag waarmee wolluis zich beschermt.

Larve van de gaasvlieg Chrysoperla lucasina vreet een wolluis

Larve van de gaasvlieg Chrysoperla lucasina vreet een wolluis


Meer dan de helft van de gaasvlieglarven sterft zelfs vroegtijdig wanneer ze alleen maar wolluis te eten hebben. De larven zullen waarschijnlijk de neiging hebben om haarden van wolluis te verlaten op zoek naar een meest geschikte prooi. Onze hypothese was dat toevoeging van alternatief voedsel aan deze haarden de overleving van larven verbetert en de residentietijd verhoogt, wat tot een beter bestrijding zou moeten leiden. Dit hebben we getest met meelmoteieren en schimmel-etende mijten als additioneel voedsel. Maar wat blijkt: als de meelmoteieren (Ephestia) werden toegevoegd gaf dit juist een slechtere bestrijding van wolluis! (zie grafiek)

Het effect van additioneel voedsel op de bestrijding van wolluis met gaasvlieglarven.

Het effect van additioneel voedsel op de bestrijding van wolluis met gaasvlieglarven.


De larven switchen naar het lekker hapje van meelmoteieren en laten de onaantrekkelijke wolluis grotendeels links liggen. Bovendien ontwikkelen de larven zich ineens stukken sneller op dit supervoedsel, waardoor ze snel volwassen worden. Normaal gesproken is dit gunstig: een snelle populatiegroei van de bestrijder, maar in het geval van gaasvliegen is dat niet zo. De volwassen beesten zijn vegetarisch en dragen niets bij een de bestrijding. En een tweede generatie eieren wordt maar zelden waargenomen, mogelijk door hun drang om eerst te migreren voordat ze eieren gaan afzetten. De resultaten met de mijten als voedsel waren iets beter (zie grafiek en voor meer info onze publicatie hierover). In dit geval is het dus heel belangrijk om geen voedsel in te zetten dat de natuurlijke vijand afhoudt van de plaag.
Voedsel zou ook gebruikt kunnen worden om natuurlijke vijanden te verleiden tot eileg. Lieveheersbeestjes bijvoorbeeld, zullen pas eieren gaan afzetten op planten met voldoende voedsel voor hun nakomelingen. Bij lage bladluisdichtheden zullen de volwassen kevers al snel de kas uit vliegen, opzoek naar meer voedsel. Het zou interessant zijn te kijken of vrouwtjeskevers verleid kunnen worden om ook in kleine haarden eieren af te zetten, om zo tot een betere bestrijding te komen.

Het veertienstippelige lieveheersbeestje of "schaakbordlieveheersbeestje" in een paprikabloem.

Het veertienstippelige lieveheersbeestje of “schaakbordlieveheersbeestje” in een paprikabloem.


Kortom, genoeg mogelijkheden om voedselverleiding als strategisch middel in de biologische bestrijding. Nu nog een strategisch middel mijn overconsumptie bij buffetten tegen te gaan…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s