Acarodomatia

In het jaar 1887 verschijnt er een interessante publicatie van de Zweed Lundström met de titel: “Die Anpassungen der Planzen an Thiere”. In deze publicatie wordt voor het eerst beschreven dat veel plantensoorten een opmerkelijk dichte beharing hebben op plekken waar bladaders bij elkaar komen en dat deze plekken vaak worden bewoond door mijten. Hij noemde deze plekken daarom acarodomatia (mooi woord voor galgje), of te wel, “roofmijthuisjes”. In eerst instantie dacht hij dat deze structuren ook werden opgewekt door mijten, maar dat dat werd al snel weerlegd met de waarneming dat het ook voorkwam op planten zonder mijten.

Domatium van Viburnum tinus met eieren van Amblyseius swirskii

Domatium van Viburnum tinus met eieren van Amblyseius swirskii


roofmijt Amblyseius swirskii in domatium van Viburnum tinus

roofmijt Amblyseius swirskii in domatium van Viburnum tinus


Maar wat is nu precies de functie van deze domatia? Nu meer dan 100 jaar later is dat een vraag die onderzoekers nog steeds boeit. Ik denk zelf dat het reuze interessant is om het voordeel van domatia voor roofmijten te begrijpen, omdat dit wel eens een verklaring kan zijn voor de slechte vestiging van roofmijten in een aantal gewassen. Roofmijten blijken een enorme voorkeur te hebben om hun eieren af te zetten in domatia (zie foto). Uit verschillende waarnemingen blijkt dat roofmijten vooral bij lage luchtvochtigheden meer eieren afzetten op bladeren met domatia dan zonder. Een beter microklimaat zou dus wel eens de belangrijkste functie kunnen zijn. Maar opmerkelijk genoeg zetten roofmijten ook bij hoge luchtvochtigheid bij voorkeur hun eieren af in domatia. Waarom doen ze dat?
Een van de hypotheses is dat deze domatia ook bescherming bieden tegen predatoren. In studies is gevonden dat trips ook roofmijteneieren eet en het blijkt dat de predatie van eieren in domatia lager is dan bij eieren buiten domatia. Het grappige is dat de eieren elkaar ook kunnen beschermen. Na een aanval van trips kan een ei uit elkaar spatten en de restanten van dat ei kunnen een soort korst van smurrie vormen, waardoor de andere eieren minder toegankelijk zijn voor predatoren. In de studie van Faraji en collega’s (Faraji, F., A. Janssen, and M. W. Sabelis. 2002. The benefits of clustering eggs: the role of egg predation and larval cannibalism in a predatory mite. Oecologia 131:20-26.) wordt gesuggereerd dat dit wel eens de reden zou kunnen zijn waarom roofmijten hun eieren vaak in clusters in domatia leggen. Dus naast het microklimaat lijkt bescherming tegen predatoren een andere belangrijke functie van acarodomatia.
Dit alles wetende lijkt het me interessant te kijken hoe we meer roofmijthuisjes kunnen aanbieden in gewassen waar dit niet aanwezig is, om daarmee de vestiging van roofmijten en de biologische bestrijding te verbeteren. Werk voor creatievelingen dus!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s